کسی به فکر گلها نیست

کسی به فکر ماهی ها نیست

کسی نمی خواهد

باور کند که باغچه دارد می میرد

که قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده است

که ذهن باغچه دارد آرام آرام

از خاطرات سبز تهی می شود

و حس باغچه انگار

چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده ست

حیاط خانه ما تنهاست....

حیاط خانه ما

در انتظار بارش یک ابر ناشناس

خمیازه  می کشد

وحوض خانه ما خالی ست

ستاره های کوچک بی تجربه

از ارتفاع درختان به خاک می افتند.

و از میان پنجره های پریده رنگ خانه ماهی ها

شب ها صدای سرفه می آید

حیاط خانه ما تنهاست.

.....

 

....                                                   .فروغ فرخزاد

این شعر فروغ رو حتما بخونید و معنی آن را...وقت شد بقیه رو مینویسم

این روزها همش یاد این شعر می افتم

نوشته شده در دوشنبه هشتم تیر 1388ساعت 0:27 توسط سحر| |